Nowy blog

http://italka.blogspot.com/

where to go?

Szlag mnie trafia na te blog.pl-owe debaty, profile jakies, avatary, cuda na kiju, i zastanawiam sie nad założeniem nowego bloga gdzie indziej. No własnie, tylko gdzie ?

Zastanawiam się

Zastanawiam się w jaki sposób przestać pisać bloga - czy najzwyczajniej w ¶wiecie go skasować, czy zahasłować, żeby w razie czego mieć dostęp do archiwum, czy przekopiować gdzie¶ sobie i skasować, a może założyć nowego? Sugestie?

PS. Chyba nie muszę dodawać, że w Barcelonie było cudnie!:)

Barcelonaaa

Już nareszcie pojutrze jadę do Genui, a po tygodniu ruszamy na Barcelonę! Jestem tak niesamowicie podekscytowana! Nowy kraj! Hurra! Nigdy nie byłam w Hiszpanii! Jak co¶ kupię to będę mogła powiedzieić "muczos grasjas" !!! Aaaa to takie podniecaj±ce!!
Z tego podekscytowania, moje plany pisania mgr w ferie legły w gruzach, ale za to nadrobiłam nieco zaległo¶ci filmowe. Od niedzieli ogl±dam po 2-3 filmy dziennie, a i tak jeszcze wiele mam do nadrobienia. Co dziwne, po obejrzeniu 3 filmów czuję się, jakbym odwaliła kawał dobrej roboty (jeszcze potem trzeba się nagłowić nad ocenami na filmwebie!), a je¶li piszę cały dzień mgr, to mam poczucie, że zmarnowałam dzień. No cóż. Barcelonaaaaa

Ferie?

No, to Robert jutro przyjeżdża na caaały tydzień, ja dzi¶ zaliczyłam ostatni egzamin, brakuje mi jeszcze tylko paru wpisów, jutro idziemy z Kasi± na "Nine" (zanim Robert przyjedzie, oczywi¶cie), a ja dzi¶ wieczorem wypiłam chyba troszkę za dużo wina i nieco kręci mi się w głowie i z tego powodu chyba niebawem pójdę spać.
...

Niesłychane!

To niesłychane i niepojęte, że na ostatnim roku studiów zapisałam idiotycznymi przedmiotami aż trzy strony w indeksie. Jak i również niesłychane i niepojęte jest to, że w pi±tek mam egzamin z historii Niemiec, chociaż bynajmniej, o ile sobie przypominam, nie wybierałam specjalizacji niemcoznawczej.
Ale za to zaliczyłam wreszcie różnice programowe! Erasmus is oficjalnie over. Chociaż może zanim to napisałam, powinnam była poczekać na magiczny dziekanatowy stempelek.
To, czym teraz żyję, to jednak nie historia Niemiec (jakkolwiek i ona fascynuje mnie niezmiernie), ale fakt, iż pojawiła się Nadzieja... że Robert przyleci za tydzień (konkrektnie w ¶rodę)! Na kilka dni co prawda, ale i tak uczepiłam się tej my¶li jak wariatka i wkręciłam sobie, że to pewne. A nie jest to w ogóle pewne, bo musiałaby się mu przytrafić seria bardzo fortunnych zdarzeń. Oczywi¶cie mam na my¶li egzaminy, bo tam we Włoszech to nigdy do końca nie wiadomo co, gdzie, jak i przede wszystkim kiedy. Ale ważne jest to, że taka możliwo¶ć JEST i dzięki temu wła¶nie mam jeszcze w ogóle siłę walczyć i uczyć się, chociaż z czego tam można brać 3 bez egzaminu, to biorę. Swoj± drog±, nie jestem pewna czy nie będę miała przypadkiem 3 na dyplomie, co wydaje mi się mega niesprawiedliwe, bo wszystkie erasmusowe oceny przeliczyli mi na tróje. Ale nic to - Robert przyjeżdża za 9 dni!!!!!

Rise up and take the power back

All the right friends in all the wrong places

Jak jest u mnie Robert, to nie mam kiedy pisać, bo jestem ci±gle z nim, a jak Robert wyjechał :( to nie mam kiedy pisać, bo każda chwila przy kompie to rozmowa z Robertem na skype.
Po tym krótkim tłumaczeniu, oto jestem. Chciałam oznajmić, że nie mogę się doczekać aż wreszcie skończę tę idiotyczn± uczelnię (mam nadzieję, że to nast±pi). Wszystkim, którzy opowiadaj± wkoło: "ojej, jakże szybko minęło te pięć lat!", mam ochotę zajebać z li¶cia. Dla mnie były to najdłuższe, najsmutniejsze, najbeznadziejniejsze i najbardziej zmarnowane lata życia. Pozostaje mi się cieszyć, że zmarnowałam tylko 3,5 roku, a nie całe 5 jak inni. Semestr w Krakowie i rok we Włoszech dały mi więcej niż nawet 20 lat w tej dziurze na wszystkich  możliwych fakultetach. Nic się na tych studiach nie nauczyłam i nie nabyłam ani jednej umiejętno¶ci. Nic, nic, nic. Ludzie na innych kierunkach pisz± teraz jakie¶ odkrywcze prace wnosz±ce co¶ w dziedziny ich nauki, a my przepisujemy ksi±żki. Co więcej, większo¶ć osób tkwi w przekonaniu, iż pisz± co¶ niezwykle m±drego i jaraj± się tym niesamowicie, podczas gdy tak naprawdę, takie prace magisterskie jakie pisane s± na moim kierunku, spokojnie napisałby gimnazjalista, gdyby mu tylko wyja¶nić zasady tworzenia przypisów. Wiem, że jestem zgorzkniała, bo Ľle wybrałam studia. Ale to wszystko, co napisałam, to prawda.
W każdym razie promotor powiedział, że ten rozdział, który oddałam przed ¶więtami może być. Nie piał z zachwytu, ale "może być" to dla mnie najlepsza pochwała, bo jak wiadomo, w ogóle nie rozumiem tego rozdziału. W każdym razie jestem na dobrej drodze do rychłego zakończenia tej męki.